Bu yazıda (7)
Birbiriyle konuşmayan sistemlerin maliyeti
Orta ölçekli tipik bir şirket bir muhasebe programı, bir CRM, bir depo ya da proje yönetim aracı, bir web sitesi ve bir yığın Excel tablosuyla çalışır. Hiçbiri birbiriyle veri paylaşmaz, bu yüzden biri gün içinde birkaç kez aralarında kopyala yapıştır yapar. Entegrasyon katmanı o kişidir ve yazılımdan daha yavaş, daha pahalı, hataya daha açıktır. API-first, satın aldığınız ya da geliştirdiğiniz her sistemin başka bir sistem tarafından okunup yazılabilmesinde ısrar ederek bu iş için insan çalıştırmayı bırakma kararıdır.
API-first gerçekte ne demek?
Bir sistemin işlevlerinin, başka yazılımların çağırabileceği bir arayüz olarak sunulması ve bu arayüzün ekranlar bittikten sonra eklenmek yerine en baştan tasarlanması demek. Satın alma tarafında iş daha basit: herhangi bir araca bağlanmadan önce belgelenmiş bir API'si olup olmadığını, paketinizin bu erişimi kapsayıp kapsamadığını ve kendi verinizi destek ekibine yazmadan dışarı alıp alamayacağınızı sorun. Bu üç sorudan geçemeyen bir araç, bütçesini henüz ayırmadığınız bir taşıma projesi demektir.
İlk kazanç nereden gelir?
Kazanımlar sıkıcıdır ama hemen gelir. Web sitesinden verilen siparişin, kimse yeniden yazmadan, siparişi karşılayacak sisteme düşmesi. Bir müşteri kaydının dört ayrı yerde değil tek yerde güncellenmesi; bir müşteri portalını veri girilecek bir yer daha olmaktan çıkarıp yapmaya değer kılan da budur. Kopyanın kopyasından değil kaynaktan okuduğu için pazartesi sabahı zaten doğru olan bir rapor. Bunların her biri tekrar eden bir manuel işi ortadan kaldırır. Önce otomatikleştirilmesi gereken işler de bu türdendir.
Doğru bilginin nerede durduğuna karar verin
Herhangi bir şeyi bağlamadan önce her bilginin sahibi olan tek sistemi belirleyin. Müşteriler burada, siparişler şurada, stok üçüncü sistemde durur. Diğer sistemler kendi kopyasını tutmak yerine sahibinden okur. Bu adımı atlarsanız entegrasyon sorunu büyütür: artık dört sistem otomatik olarak ve hızla birbiriyle çelişir, kimse de hangisinin başlattığını bilemez. Excel tablolarının yetmediği noktaya gelmiş bir şirketi yalnızca daha fazla araç satın almış bir şirketten ayıran disiplin de budur.
Sistem entegrasyonunu WhatsApp üzerinden konuşalımBağlamak, sıfırdan geliştirmek demek değil
Entegrasyon, elinizdekileri değiştirmek anlamına gelmez. Çoğu şirket muhasebe programını ve CRM'ini yerinde bırakıp aralarında bilgiyi doğru taşıyan ince bir katman kurarak faydanın büyük kısmını elde eder. Bu katmanın hazır bağlayıcılarla mı kurulacağı yoksa düzgünce kodlanacağı mı, işlem hacmine ve kuralların ne kadar kritik olduğuna bağlıdır. No-code ile özel yazılım tartışmasının asıl konusu da budur. Bağlamakla başlayın, yalnızca önünüzü tıkayanı değiştirin.
API sorularını satın alma aşamasında sorun
Bu konuyu çözmenin zamanı, pazarlık gücü hâlâ sizdeyken, imzadan öncesidir. API herkese açık biçimde belgelenmiş mi? Bu pakete dahil mi, yoksa üst pakette mi? İstek limitleri ne? Girdiğimiz her şeyi, destek talebi açmadan, kullanılabilir bir formatta dışa aktarabilir miyiz? Verinin sahibi kim? Tedarikçiler bu sorulara ya net ya da kaçamak cevap verir ve kaçamak cevap da bir cevaptır. Bu soruları geç soran işletmeler, beş yıllık geçmişlerine yalnızca PDF olarak ulaşabildiklerini böyle öğrenir.
Sabah dokuzda biri düzeltebilsin diye kurun
Entegrasyonlar sessizce bozulur ve onları tehlikeli yapan da budur: bir sipariş cuma günü senkronize olmayı bırakır, salı günü bir müşteri arayana kadar kimse fark etmez. Ne kurarsanız kurun loglama, bir adım başarısız olduğunda gelen bir uyarı ve kaçırılanı yeniden çalıştırmanın belgelenmiş bir yolu gerekir. Bu operasyonel altyapı göz doldurmaz, ama birbirine bağlı bir işletmeyi bir sonraki krizini otomatikleştirmiş bir işletmeden ayıran budur. Özel platform geliştirmenin asıl amacının büyük kısmı da bu.
Yazan
Idennex
Stratejiyle başlayan ajans, İstanbul